De wereld op zijn kop, de president van switi Sranang gaat naar Amerika en houdt op de algemene vergadering van de verenigde naties een speech die verdacht veel lijkt op die van zijn ambtsgenoot Hugo. Er wordt gesproken over de wil van volkeren die moeten worden gerespecteerd, maar terloops wordt wel aan de democratische wens van het Libische volk voorbijgegaan en wordt er een hand gereikt aan het regiem van de verdreven dictator Ghadaffi. Als het volk zegt dat je moet gaan dan is het tijd om je koffers te pakken en je te verplaatsen, dat noemen ze democratie. Verzet je je tegen de wil van het volk en leg je door geweld jouw wil op dan is dat dictatuur en worden de rechten van de mens vertrapt. Maar goed woorden hebben een betekenis, welke betekenis zullen deze woorden voor Suriname hebben, zal DDB als het volk zegt dat hij moet gaan luisteren of ?????, de tijd zal het leren.

Het dromen is nog steeds niet voorbij en telkens weer komen er nieuwe sigaren uit de koker, voor nog geen halfjaar terug zou de Surinaamse economie met 200 % stijgen en werden er massa projecten gerealiseerd. Dat klinkt natuurlijk heel spannend en doet het goed bij het volk, echter zij die een beetje logisch nadenken konden gelijk al zeggen dat is niet mogelijk. Als we utopisch gaan denken en DDB zou dit wel gerealiseerd hebben dan was dit een economisch wonder dat nog nooit eerder in de geschiedenis van de mensheid voorgekomen is. Gelukkig heeft DDB ook ingezien dat dit toch wel een heel overdreven verhaal was en heeft dan ook zijn voorspellingen terug gedraaid naar 6 % over 5 jaar, gezien de huidige wereldcrisis aan de hoge kant maar met een beetje geluk en herstel van de wereldeconomie theoretisch haalbaar.

Een factor die hierbij een hele grote rol speelt is het arbeidspotentieel dat een land ter beschikking heeft en ja dat is zoals wij allemaal weten nu niet een van de sterkste kanten van Suriname. Een vaststaand feit is dat er officieel slechts plus minus 500.000 mensen in Suriname wonen en dat is niet als te veel. Er zullen dus massa mensen vanuit het buitenland zich moeten aanmelden om dit arbeidspotentieel te verhogen. Op zich geen onhaalbare zaak echter als er mensen komen om te werken zal ook de infrastructuur van Suriname drastisch moeten worden aangepakt en dat is een behoorlijk job om dit even op korte termijn te doen. Op dit moment is Suriname niet in staat om het huidige aantal inwoners goed te faciliteren hoe gaan men dit doen als er een paar honderdduizend bij komen. Kortom leuke plannen die op korte termijn zullen moeten worden uitgevoerd en zeer ambitieus zijn. Realistisch gezien echter op een dergelijke korte termijn praktisch niet uitvoerbaar, een termijn van 10 tot 20 jaar zal in meer in overstemming zijn met de praktische mogelijkheden. Maar ja het volk zeggen dat het zo lang gaat duren is ook niet echt een stemmen trekker dus dan maar weer een luchtballon laten we eerlijk zijn een ballon die dartelt in de wind vinden we toch allemaal leuk .

Plannen zijn er genoeg en vooruitlopend op die plannen wordt er alvast een voorschot genomen, de accijnzen blijven stijgen en de prijzen in de winkels gaan hierbij evenredig omhoog. Nou ja evenredig niet helemaal, veel winkeliers hebben al een voorschot genomen op nog te nemen maatregelen en hebben de viltstift om de prijzen te verhogen vrolijk zijn werk laten doen. Een probleem echter dat er geen sprake is van prijscompensatie, hetgeen betekend dat de SRD minder en minder waard wordt en dat is duidelijk te merken in het maandelijks budget. Triomfantelijk wordt er verkondigd dat de euro koers in Suriname daalt echter is dat niet omdat de economie van Suriname is gaan stijgen en de SRD meer waard is geworden. Nee de koers is bepaald door de wereldmarkt en niet door het aantrekken van de Surinaamse economie, een ieder weet dat Europa mede door toedoen van Griekenland in een moeilijk pakket zit en daar wordt door de financiële markten met argus ogen naar gekeken en op afgerekend.

Jammer dat de huidige regering niet meer realiteitszin heeft dat zou voor het Surinaamse volk een stuk prettiger zijn en meer rust geven. Nu is het maar weer afwachten wanneer het volgende broodje aap wordt gepresenteerd. Dat DDB het niet zou waarmaken is geen verrassing dat heeft hij de vorige twee keer al bewezen, maar dat de andere kopstukken van de huidige regering als makke schapen achter hem aanlopen is toch wel een beetje jammer. Er is toch genoeg potentieel binnen de huidige coalitie je mag dan ook verwachten dat er met realiteitszin aan een gestructureerd programma wordt gewerkt. In de praktijk is hier echter niet van te merken, jammer een gemiste kans voor de huidige democratie van Suriname. Je kan je zelf natuurlijk afvragen waarom gebeurd het niet, wie het weet mag het zeggen, maar het gaat meer en meer op Snip en Snap te lijken met DDB en Admirali in de hoofdrollen, wie Snip of Snap is mag u zelf invullen.

Tot slot de criminaliteit er wordt door KPS hard aangewerkt en zijn er resultaten zichtbaar, helaas nog niet voldoende. Roofovervallen en zinloze moorden zijn toch wel een wekelijks terugkerend fenomeen iets wat niet in Suriname hoort. Natuurlijk waar mensen in groepen bij elkaar wonen zijn er boeven en zullen er zinloze misdaden plaatsvinden. De mate van geweld die echter toegepast wordt is wel exceptioneel, het leven is vandaag de dag niet meer waard dan een cel of gouden ketting en dat baart zorgen. Waarom is het afgelopen jaar de spiraal van criminaliteit zo drastisch omhoog gegaan heeft het te maken met de economische achteruitgang of de ontevredenheid van bepaalde bevolkingsgroepen. Vraagstukken die zullen moeten worden opgelost en wel op korte termijn. De misdaad schaadt het veiligheidsgevoel van de bevolking maar weerhoudt ook potentiële toeristen er van om Suriname met een bezoek te vereren. Dat dit gebeurd is wel duidelijk want die cruiseschepen die een jaar terug Suriname in hun schema hadden opgenomen zijn weg gebleven en dat is betreurenswaardig. Dat het moeilijk is om drastisch op te treden is ook duidelijk, als een lid van het management team van het KPS en zijn familie al geconfronteerd worden met vergif in de waterput dan wordt er toch wel aardig ver gegaan om zaken veilig te stellen. Het is dan ook te hopen dat heren inspecteurs van het KPS snel deze zaak oplossen en de onverlaten die dit veroorzaakt hebben voor het gerecht brengen.

Zijn er dan alleen maar nadelen in Switi Sranang, ben je gek de zon gaat elke dag weer op, de vogels fluiten, een koude Parbo smaakt nog steeds goed en vergeet die heerlijk hangmat niet tijd om deze maar weer eens met een bezoek te vereren.

Tan bun

WIMA

De stand van zaken in switi Sranang, die is op zijn zachts gezegd niet rooskleurig te noemen. De criminaliteit neemt als maar toe menig burger voelt zich onveilig en neemt allerlei maatregelen om zich te beschermen. É en van deze maatregelen is het aanschaffen van een wapen er zijn dan ook op dit moment veel illegale vuurwapens in omloop. Dat het binnen een jaar tot deze Amerikaanse taferelen zou komen had niemand kunnen bedenken, maar feiten zijn feiten. Ook voor het aantreden van de huidige regering was er in Suriname spraken van criminaliteit, echter de toenmalige regering en met name de minister van justitie had een streng beleid die er voor zorgde dat een en ander binnen de perken bleef. De huidige minister beperkt zich door te zeggen dat het allemaal wel meevalt met de criminaliteit en dan de media het niet zo moet opkloppen, de burgers worden hier bang van.

De burgers worden bang ja dat is nogal logisch als de ene na de andere gewapende overval plaatsvindt. Overvallen die gepaard gaan met bruut geweld en onnodig leed, een leven heeft voor deze schurken geen waarde en wordt zonder enig gevoel ontnomen. De Surinaamse politie staat er bij en kan nagenoeg niets doen, hoe dan niets doen. Simpel in de afgelopen negen maanden is er dermate sterk bezuinigd op het korps politie Suriname dat deze nu zit met een wagenpark dat nagenoeg stil staat. Kleine reparatie kunnen niet worden uitgevoerd waardoor er een nijpend te kort is aan dienstvoertuigen. De crimineel die verplaatst zich wel met zijn voertuig of deze nu gestolen is of betaald is uit de opbrengst van zijn rooftocht. Het is allemaal te droevig voor woorden en de Surinamer moet maar toe zien hoe de onveiligheid toeneemt.

Het nationale leger wordt nu ingezet om samen met de politie de wijken in te gaan, taferelen die in de jaren 80 en 90 ook in Suriname plaatsvonden. Het is een goede zaak dat dit gebeurd, misschien dat de crimineel nu niet zo snel op pad gaat, of dit zo is valt nog te bezien. Op dit moment gaan de overvallen onverkort door en heeft de inzet van het leger nog geen vruchten afgeworpen. Misschien is het invoeren van de avondklok een optie dan is Suriname weer echt terug naar de jaren tachtig. Is het niet allemaal een beetje overdreven wat je nu schrijft, het antwoordt is nee er wordt niks overdreven. Ronny Brunswijk heeft nu zelf ook geconstateerd dat het gros van de overvallers Marrons zijn en dat betreurt hij. Hoe is het mogelijk dat een grote groep jongere van deze eens zo’n trotse bevolkinggroep zover is afgedaald en voor de makkelijkste weg is gaan kiezen. Armoede, werkeloosheid en anders sociale factoren zijn mogelijk de basis van deze verpaupering, maar het is geen excuus om dan maar over te gaan tot roof.

Armoede is er op dit moment in Suriname dit valt niet te ontkennen, een grote groep ruim 10% van de bevolking is ondervoedt. Cijfers die schrikbarend zijn en niet thuis horen in Sranang, hellaas het is niet anders. De zorg voor het dagelijks levensonderhoud is groot, prijzen stijgen met de dag en menig Oema wordt grijs als zij de boodschappen is gaan halen. Het kan niet zijn dat in een land als Suriname de prijzen voor levensonderhoud hoger zijn dan in mening westers land, maat toch is dat zo. De prijzen voor de brandstoffen blijven per week stijgen en liggen nu op Europees niveau en zullen nog verder stijgen. De goverment take die zoals beloofd er af zou gaan is gestegen tot 2 SRD van een verkochte liter, dit is best fors en draagt er toe bij dat de koopkracht alsmaar blijft dalen. Een koopkracht daling van ruim 23 % is niet mis, deze daling is een van de oorzaken van de stagnerende economie van Suriname.

Daarnaast hebben buitenlandse investeerders geen vertrouwen in de huidige politiek, hetgeen beteken dat de broodnodige investeringen niet plaatsvinden. Natuurlijk klinkt het leuk dat er duizenden huizen zullen worden gebouwd, dat er een echte Highway naar Zanderij gaat komen , dat er bruggen zullen worden gebouwd en ga zo maar door. Maar als je verzuimt te melden hoe deze projecten zullen worden gefinancierd dan wordt het allemaal erg ongeloofwaardig en klink het meer als populistisch gepraat.

Dan is er ook nog de beperking van de persvrijheid een essentieel onderdeel van de democratie, ook al ben je het niet eens met het geschreven woord dan nog zal de persvrijheid moeten worden gerespecteerd. Een overheid die beperkingen oplegt gaat hiermee behoorlijk in de fout en vertoont hiermee een gedrag dat thuis hoort in een dictatuur. Ben je het niet eens met het geschreven woord dan staat het je vrij om naar de rechter te gaan en deze om een uitspraak te vragen. Zelf sanctioneren is uit de boze als overheid gaat men dan in de schoenen staan van de rechtsprekende macht en dat is in een samenleving welke is gebaseerd op een trias politica uit de bozen, helaas is dit in Suriname nu wel het geval. De overheid bepaald dat pers die volgens hen opruiende taal verspreiden niet worden uitgenodigd, ook hier zijn weer parallellen te trekken naar de jaren tachtig.
Er zullen drastische maatregelen moeten worden genomen om een en ander ten goede te keren, geen maatregelen die het volk nog meer onder druk zetten hier zit men niet op te wachten. Of deze regering in staat is om dit te doen zal moeten worden afgewacht. Tot nu toe heeft het huidige beleid alleen maar voor een neergaande spiraal gezorgd te vrezen is dat hier in de komende tijd geen verandering in zal plaats vinden.

De verkiezing slogan van het NDP heeft gestalte gekregen “het gaat anders worden”, helaas niet zoals de bevolking van switi Sranang had gedacht of verwacht.

Waar is Paars

Paars zou vernieuwen, Paars zou veranderen, Paars zou het allemaal beter maken, Paars was de toekomst van Suriname. Helaas Paars zie je niet meer Paars is uit het straatbeeld verdwenen, Paars is lila geworden. Helaas een constatering die waar is het Paars elan van 8 maanden geleden is nagenoeg helemaal uit het straatbeeld verdwenen. De gemaakte beloftes hebben geen stand gehouden en zien ook in de toekomst het daglicht niet. De laatste maanden is het binnen Suriname steeds verder berg afwaarts gegaan. De criminaliteit is schrikbarend toegenomen, de prijzen voor brandstoffen zijn nagenoeg verdubbeld en de kosten voor het levensonderhoud die al hoog waren zijn nog verder gestegen. De salarissen zijn helaas het zelfde gebleven, de ambtenaren die zo blij waren met Fysio zijn weer terug bij af, sterker nog ze hebben ook behoorlijk aan koopkracht moeten inleveren.

Een koopkracht daling van meer dan 20% in een maand tijd is een economische doodsteek voor een economie. Helaas Suriname maakt dit nu mee, waar andere regeringen trachten de koopkracht van hun volk in stand te houden laat Suriname deze met de grootste gemakt met drastische sprongen achteruit gaan. Zelfs een niet econoom weet waar dit op uit zal draaien, chaos en armoede geen fabel maar een economisch feit. Waar zijn alle mooie verkiezingsbelofte gebleven, moeten we vaststellen dat het hier ook weer enkel en alleen maar om stemmen te winnen ging. Als je de feiten op een rijtje plaats dan is het antwoordt eigenlijk wel duidelijk, ja het ging om de stemmen er is veel beloofd maar tot op de dag van vandaag is er weinig waargemaakt.

De pomphouders zijn in staking gegaan omdat ze geen 6 cent extra winst mogen maken, door deze staking proberen ze nu de regering onder druk te zetten. Helaas regering en assemblee leden zullen hier niets van voelen, hun tank zal vol blijven. De kleine man zal zoals altijd het geval is de rekening moeten betalen. Anno 2011 is het toch ondenkbaar dat pomphouders de pompen dicht gooien en op die manier trachten hun gelijk te krijgen. Er wordt in geen enkel opzicht rekening gehouden met de economische schade, die door deze acties, aan Suriname wordt toegedaan. Zowel pomphouders als de regering zijn hier schuldig aan, de zogenaamde goverment take is drastisch verhoogd maar hiervan 6 SRD cent afdragen aan de pomphouders is uitgesloten. Nee de prijzen aan de pomp moeten maar weer omhoog.

De huidige prijs voor een liter super ongelood ligt op 5 SRD en 18 cent dat is ongeveer 1 euro en 20 euro cent. In mening land binnen europa zal men zeggen dat is niet veel, nee als je het gaat vergelijken met diverse westerse landen is de prijs niet hoog. Maar vergeet een ding niet, namelijk dat het salaris in Suriname gemiddeld tussen de 500 en 1500 SRD ligt, omgerekend is dat 120 tot 250 euro. Als we dit in beschouwing nemen dan is de prijs voor brandstoffen in Suriname veels te hoog, dit klopt ook wel in veel omliggende landen en eilanden ligt deze dan ook stukken lager. Is er schaarste op de wereldmarkt, nee verre van dat veel olieproducerende landen hebben meer olie op de markt gebracht dan ooit te voren. Het creëren van paniek en speculaties zijn de oorzaak van de verhogingen terwijl deze gezien de markt in het geheel niet nodig is.

De huidige president ging in 2005 de straat op om te protesteren tegen de verhoging van de brandstofprijzen door de toenmalige regering. Nu schittert deze president van afwezigheid en laat hij zich in het totaal niet zien of horen. Hoe dan eerst protesteren en nu je het zelf voor het zeggen hebt laat je alles op zijn beloop. Waren de woorden van het gaat anders worden dan niets anders dan gebakken lucht, het gaat er wel aardig op lijken. Of bedoelde baas dat dit het andere Suriname moet worden, roofovervallen met bruut geweld, drastische brandstof prijzen, duren boodschappen en geen enkel vooruitzicht op verbetering. Als dit zo is had dan alles bij het oude gelaten, dan was de Surinamer beter afgeweest en had Suriname in de wereld nog enig krediet. Krediet dat men nu hard aan het verspelen is, zolang grote investeringsbanken een negatief advies gegeven zullen multinationals zich niet in Suriname vestigen en helaas is dat nu het geval.

Jammer want Suriname heeft zoveel te bieden en kan zoveel beteken, denk alleen maar aan het regenwoud een van de 5 grootste longen van onze aarde en de massa water voorraden die het land heeft. Twee simpele dingen die economische voordelen aan het land kunnen brengen en zo zijn er nog veel meer op te noemen. Helaas baas en zijn club hebben hier geen tijd voor, er wordt gekozen voor de makkelijk e weg, weghalen bij de kleine man dat kost niet zoveel energie. Dat de kleine man het water tot aan de lippen heeft staan is hierbij van ondergeschikt belang. Zou het dan toch waar zijn Sranang back to the 80’s, het gaat er wel op lijken.

Welcome to Surinam the beating heart of the Amzon.

De week is weer snel voorbij gegaan en er is weer een hoop gebeurd, met morgen als toetje een verhoging van de benzine prijs, die nu omgerekend rond de 1 euro 30 cent gaat kosten. Ai dat gaat hard aankomen, over de afgelopen maand melde de pomphouders al een omzet daling van 33 procent. De prijzen voor levensmiddelen zullen in het verlengde van deze verhoging weer aangepast worden, het wordt voor een hoop mensen nog moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen.

Het blijft onrustig in Sranang, de een na de andere maatregel wordt bekend gemaakt. Ten aanzien van de wegenbelasting gaan er in de assemblee stemmen op om deze niet in te voeren, maar ja daar is een meerderheid voor nodig, of de coalitie tegen baas zijn plannen gaat stemmen valt te betwijfelen. De wegenbelasting is op dit moment verwerkt in de benzineprijs, zou de wet wel aangenomen worden dan gaat men dubbel betalen. De prijzen variëren van 500 tot 3000 SRD per voertuig, forse prijzen die menigeen doet zuchten en achter de oren krabben. Nu is de Sranang man/vrouw niet iemand die snel zegt dat het goed gaat, bij een begroeting als fawaka is het standaard antwoordt dan ook i go of met andere woorden het gaat. Bun,het gaat goed zal je niet horen, het is altijd beter een slag om de arm te houden. Vandaag de dag is deze begroeting en antwoordt een feit, het gaat maar het is niet makkelijk.

De criminaliteit die een daling kende is weer aan het stijgen, maatregelen worden er niet of nauwelijks genomen. De politie die tot een half jaar terug druk bezig was met verkeerscontroles is vandaag de dag nauwelijks zichtbaar. Zelfs voor de simpelste verkeersovertreding het rijden zonder licht is geen aandacht. Een ritje over de Kwatta levert als snel per rit een 10 tot 15 bekeuringen op, helaas oom agent rijdt zonder blikken of blozen door. Rijden zonder licht is in Suriname een normale zaak, fietsers en bromfietsers zijn hierbij de grootste groep, maar ook automobilisten vergeten wel eens het licht aan te doen. Onder de categorie fietsers en bromfietsers vallen dan ook de meeste verkeersslachtoffers. Niet vreemd een donkere huid, donkere kleding en een onverlichte fiets of bromfiets. Wat dat betreft zijn het echte tril seakers die zich met hoge snelheid door het verkeer begeven.

Nu zijn er in Suriname nagenoeg geen fietspaden, uit het hoofd zijn dit er slechts twee. Het vreemde is dat bij het aanleggen van nieuwe wegen hier ook geen rekening mee wordt gehouden een rare situatie omdat er niet op een meter meer of minder hoeft te worden gekeken, ruimte zat. In de stad is dit een stuk moeilijker, de wegen zijn niet meer berekend op de grote stroom auto’s, bromfietser en een verdwaalde fietser. In Suriname zijn er geen bestemmingsplannen er wordt te pas en te onpas gebouwd, erf grenzen worden ook vaak overschreden. In een woonwijk wordt met gemak een bedrijfspand geplaatst, of deze nu wel of niet in de wijk past is hierbij van ondergeschikt belang.

Paramaribo slibt dicht en staat dan ook regelmatig vast, er zullen drastische maatregelen moeten worden genomen om een ander in goede banen te gaan leiden. Maar helaas de mogelijkheden zijn beperkt, oorzaak geen ruimtelijke planning. Vreemd nee dit is een normale werkwijze, lange termijn planning is dan ook nagenoeg niet aanwezig. De ringweg van Noord die een paar jaar geleden is geopend zorgt voor grote problemen, hoge snelheden en het feit dat deze uitkomt in een woonwijk, hebben het positieve effect van de weg sterk benadeeld. Daar komt nog bij dat de kwaliteit heel slecht is, richting noord is de weg dan ook grotendeels aan het verzakken met alle gevaren van dien.

Een ander opmerkelijk feit is dat de Chinese wegenbouwers die tot een halfjaar terug veelal het straatbeeld bepaalde nauwelijks nog aanwezig zijn. Wel is afgelopen maand de weg bij het huis van baas op Leonsberg nog geasfalteerd, ach ja wie appelen vaart wie appelen eet.

Deze tijd van het jaar gaat het rijden in het verkeer meer en meer lijken op varen. De wegen staan in een hoop wijken grote deels onder water, de regen stroomt met bakken uit de hemel. Helaas is er nog steeds niks aan het afwateringsysteem gedaan, net als voorgaande jaren staat Paramaribo weer onder water. Jammer dat hier ook bij het aanleggen van nieuwe wegen geen rekening meer wordt gehouden. Aan de sophie redmondstraat bij de rotonde ter hoogte van het AZ is het nu ook prijs. Deze straat had tot het moment, dat er een gedeelte van de trens werd dichtgegooid, geen wateroverlast. Toen deze werkzaamheden werden uitgevoerd was het al duidelijk dat dit zou gaan gebeuren. Je hoeft geen ingenieur zijn om op je patta’s aan te voelen dat een trens die je dicht gooit en vervangt voor een rioolbuis met een diameter van 90 cm voor problemen gaat zorgen. Maar met Cruijff te spreken elk nadeel heeft een voordeel, je auto wordt maar mooi gratis aan de onderkant gewassen, ja toch.

Het is fris in Sranang maar even in de hangmat om alles rustig te verwerken, wel lekker met een temperatuur van rond de 27 graden en de regen die de dakplaten geselt, ja toch.

Tan bun vanuit Switi kondre.
 

Ja daar zit je dan op je balkon er vanaf gaan is een natte bedoeling, het regent en het regent maar. De kleine regentijd heeft zijn intrede gedaan, wel wat laat maar hij is daadwerkelijk aanwezig. Na de perikelen van El ninjo is ook het klimaat in Suriname aan veranderingen onderhevig. De seizoenen die voorheen op de dag af begonnen zijn nu soms maanden in de war. De laatste maanden bijvoorbeeld zijn gekenmerkt door weinig regenval en niet al te hoge temperaturen. Een voordeel blijft dat ongeacht hoe hard het ook regent de temperatuur aangenaam blijft, nou ja aangenaam 24 tot 25 graden is voor Sranang frisjes.

De afgelopen week is rustig verlopen, wel weer een paar extra verkeersdoden erbij en dat is dan weer betreurenswaardig. Veelal zijn bromfietsers bij dit soort fatale ongelukken betrokken. Vreemd nee dat niet, een beetje bromfiets rijdt met gemakt 80 Km per uur. Helaas zijn de bestuurders zich er niet van bewust dat het mechaniek van de bromfiets afgestemd is op gemiddeld 60 km per uur. Bij een noodstop bij80 Km per uur is de remkracht en stabiliteit niet voldoende aanwezig, met alle gevolgen van dien. In de avonduren ishet een drama, tijdens een ritje op de Kwatta ontmoet je al snel een tiental bromfietsers zonder licht. Bromfietsers die ook nog in de meeste gevallen donkere kleding dragen, zichtbaarheid nul. Raar een ieder weet toch dat als je niet voldoende zichtbaar bent je vraagt om ongelukken. De Surinaamse bromfietser heeft daar geen boodschap aan en vliegt dan ook vrolijk bij dag en nacht met hoge snelheid door het verkeer. Oom agent, ja een heel ander verhaal, die schitteren veelal door afwezigheid en houden zich op andere plaatsen op, ja toch.

Op het politieke front is het aan de rustige kant, baas president Desi houdt zich nog steeds op de achtergrond, Amerali is dan ook nog steeds de man die telkens weer tekst en uitleg moet geven. Ook de Assemblee vindt baas maar niks hij komt daar dan ook niet, is dit minachting of ondemocratisch handelen, ach oordeelt of beoordeelt u zelf maar. De onderwijzers zijn wel boos, tot de dag van vandaag zijn de aan hun gedane beloftes niet ingewilligd, het Natrin heeft dan ook voor een dag de deuren gesloten. Ook de inheemse terroristen bestrijders, die in de jaren ‘80 in de binnenlandse oorlog voor het herstel van de democratie in Suriname hebben gevochten hebben, voelen zich in de steek gelaten. Menig brief richting baas in onbeantwoord gebleven ook een audiëntie verzoek is tot nu toe niet ingewilligd.

Ronny de voetballer Brunswijk is blij en vindt dat, ondanks de splitsing in de combinatie, zij toch sterk zijn gebleven en daar is hij dan ook trots op. Zo zie je maar weer om met Cruif te spreken elk nadeel heeft een voordeel. Ook Soemo is in zijn nopjes, mevrouw Soemo gaat ambassadeur in Jakarta worden, met de toezegging dat dit in een later stadium ook Nederland kan worden. Nu even niet want de zwager van baas gaat deze post de komende jaren invullen, het is niet wie je bent maar wie je kent moet je maar denken. Toch jammer voor Soema dat je vrouw zover van Suriname aan het werk moet , ja toch.

Amerali, kijk dat is een man die van aanpakken weet, zo heeft hij de prijs heeft hij weten te bedingen dat de lease prijs die door de Surinaamse overheid voor de lease auto’s werd betaald, aardig is verlaagd. En heeft hij uit kosten besparende overwegingen, een 16 tal beveiligde four wheels aangeschaft, ze moeten nog wel even voor tienduizenden dollars extra gepimt worden maar daar heb je dan ook wat voor. Toch maar weer mooi bezuinigd of is zit dat nu anders, soms snap je het niet.

De dag van de revolutie word eindelijk na zo lange tijd een officiële nationale feestdag. Het werd tijd dat de dag, dat een democratisch gekozen regering die door een militaire coup werd omvergeworpen, wordt herdacht. De dag gaat dan ook groots gevierd worden het plein van de revolutie wordt hiervoor drastisch opgeknapt. De aannemer die dit mag doen kan zijn prijs vragen, want een openbare aanbesteding werd niet nodig geacht, gaan we weer het is niet wie je bent maar wie je kent. Of de velen die grote verliezen hebben geleden met deze dag ook zo blij zijn valt te betwijfelen, deze dag zal dan ook door menigeen als pijnlijk worden ervaren. Een van de grondregels van een democratie is dan ook, dat hoe pijnlijk het ook kan zijn, het volk zich moet uitspreken en niet het leger. Het volk kiest zijn regering en het volk zorgt er ook voor dat deze herkozen of niet herkozen wordt, dat is democratie. En niet anders om. Het vieren van de dag dat de democratische grondregels van Suriname te niet werden gedaan is dan ook ongepast.

Gebeurde er nog meer deze week, kijk Valentine dat is nu een dag waar op teruggekeken kan worden. De stalletjes met hartjes, beertjes, rode rozen en ander liefdesuitingen waren weer volop aanwezig. Menig automobilist werd op deze manier er aan herinnerd dat hij toch nog wat voor zijn of haar Valentine moest kopen. En je kent de Surinaamse automobilist toch, gelijk stoppen en kopen. Dat de auto nog half op de weg staat en dat er boze bestuurders achter je luid toeteren hun ongenoegen kenbaar maken, dat neem je op de koop toe want het is voor jouw Valentine. De echte verliefde Valentine, die ook nog over doekoe beschikte, mocht op het onafhankelijkheidsplein in een helikopter stappen om romantisch een rondvlucht boven Paramaribo te maken. Baas en de DC hadden hier persoonlijk toestemming voor gegeven, toch een mooi gebaar, ja baas weet wel hoe je zieltjes moet winnen.

Om met wijlen Jan Dreuge te spreken het was met het weekje wel, gaat het weer een beetje. Ja hoor het regent nog steeds maar even in de hangmat, lekker luisteren naar de regen, je weet toch elk nadeel heeft een voordeel.

Tan bun

WIMA

Veiligheid een relatief gevoel

Genietend op het balkon van mijn kopje koffie en broodje lees ik in de Ware tijd een artikel over een aangepast reisadvies voor Suriname. Reizigers naar Suriname moeten, volgens het Nederlandse ministerie van buitenlandse zaken, alert zijn. In de avonduren moet men niet door de stad gaan zwerven en donkere straten mijden. Dat dit advies, mede gezien door de laffe moord op de Nederlandse toerist in december er zou komen was te verwachten, maar is Suriname nu echt zo onveilig.

De totale Surinaamse bevolking bestaat officieel uit plus minus 500.000 inwoners, onofficieel is dit eerder een miljoen. Het grootste gedeelte hiervan 350.000 wonen in Paramaribo en net als elke ander stad in de wereld is er criminaliteit. Bij tijd en wijlen worden er overvallen, die soms met bruut geweld, worden gepleegd. De laatste maanden is de criminaliteit enigszins aan het verharden, alert zijn is dan ook een terechte waarschuwing, maar moet dat niet in elke grote stad.

Het advies is om niet in donkere straten te gaan lopen klinkt een beetje overbodig, alleen door het vondelpark of in de steegjes op de wallen lopen is ook niet aan te raden. De kans dat er ontmoeting plaatsvindt met iemand die van mijn dijn wil maken is dan ook aanwezig. Rovers staan over het algemeen niet bekend om hun vriendelijk- en barmhartigheid, anders waren het geen rovers. Dit soort individuen lopen er ook in Paramaribo, mocht er een ontmoeting met een dergelijk individu plaatsvinden, een kans die statistisch gezien klein is, geef dan wat ze vragen. Bedenk hierbij het zijn maar artikelen en die kunnen ten alle tijden worden vervangen, het leven als dat wordt afgenomen is helaas niet te vervangen.

Ook een bezoek aan het binnenland is geen probleem, ben je niet bekend met het binnenland, zorg er dan voor dat dit georganiseerd gebeurd. Het binnenland van Suriname is geen stadspark, rovers zijn hier niet uw grootste probleem. In het binnenland moet er gewaakt worden om niet op een mierenhoop te gaan zitten of proberen lief te zijn tegen een van de apen of slangen, het is geen Artis of Blijdorp.

Nu ik deze column zit te tikken vliegt er, op zeer lage hoogte de politie helikopter, welke voor 2650 US dollar per uur bij Highjet is ingehuurd, over het huis. Dit geeft dan toch weer een veilig gevoel, alleen de prijs voor dit gevoel moet door de kleine man worden betaald. Sang 2650 US dollar per uur, kan je dan niet beter zo’n ding gaan kopen en een piloot opleiden. Ach wat maakt het ook uit een nieuwe accijns verhoging of belastingheffing invoeren en dit gat is ook weer gedekt. Alleen dan wordt de portemonnee van de kleine man nog leger en ja wie zijn buik niet kan vullen zal naar andere mogelijkheden gaan zoeken om dit wel te kunnen.

De soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend, Suriname is geen land waar de boeven de dienst uit maken(nou ja bijna niet). Een ieder die de regels in acht neemt kan zich in Suriname veilig voelen en lekker genieten van een vakantie. Want naast boeven wonen er in Suriname heel veel lieve en aardige mensen die het u echt naar de zin willen maken. Mensen die er voor zullen zorgen dat uw bezoek aan Suriname er een wordt die u zich nog lang zal heugen, ja toch.

Welcome to Surinam the beating heart of the Amazon.

Tan bun WIMA

TERUG NAAR COLUMN

7 februari 2011

Ai Mamma Sranang hoe duur moet het nog worden.

De dagelijkse levensomstandigheden in switi Sranang zijn er niet rooskleuriger op geworden, menig SRD moet omgedraaid worden voordat hij wordt uitgeven. De prijzen voor de dagelijkse boodschappen of welk product dan ook liegen er niet om. Kijken we naar de dagelijkse boodschappen dan kan er vastgesteld worden dat deze buiten proporties zijn.

Menig supermarkt in Nederland kan jaloers zijn op de winstmarges die de winkeliers in Suriname op hun producten vangen. Voor een paprika wordt 16 SRD gevraagd, omgerekend is dat 3 euro en 65 euro cent, voor een pak dubbelvla wordt met gemak ruim 6 euro gevraagd en voor een prei moet 5 SRD, (1 euro 25 eurocent), worden neergelegd. Deze hoge prijzen gelden niet alleen voor geïmporteerde producten, de lokale producten zijn eveneens zeer duur. De nationale trots van Suriname Parbo bier is ten opzicht van bijvoorbeeld Amstel bina een keer zo duur. Bijna een keer zo duur jawel, reken maar uit 8 liter Parbo bier,inhoud gelijk aan een krat Amstel, kost 60 SRD(13 euro 33 eurocent, een krat Amstel kost gemiddeld 8 euro. Uit een door ons recentelijk gehouden marktonderzoek is dan ook gebleken dat de gemiddelde prijzen voor de boodschappen in Suriname 2 tot 3 maal hoger zijn dan bij een supermarkt als AH.

Menig Surinaamse huisvrouw heeft het dan ook moeilijk, voorheen kon men met 100 SRD per week de benodigde boodschappen in huis halen, vandaag de dag is dit minimaal 200 SRD of meer. Bedenk hierbij dat het salaris van de gemiddelde Surinamer schommelt tussen de 500 en 2000 SRD(125 tot 475 euro per maand). De voeding die men koop is niet uitgebalanceerd en scoort dan ook slecht op de voedingsschijf, echt gezond eten doet men dan ook niet. Door dit slechte voedingspatroon kent Suriname veel suiker en hoge bloeddruk patiënten.

Hoe kan dit nu, waarom zijn de prijzen voor artikelen in Suriname zo hoog. Toen ik laats met een vriend hierover zat de praten konden wij maar tot een conclusie komen. Namelijk dat het inkoopbeleid en de distributiekanalen in Suriname niet geordend zijn. Door Jan en alleman worden er producten geïmporteerd, met als nadeel dat er nagenoeg geen prijsafspraken kunnen worden gemaakt. Als de producten in de haven van Paramaribo zijn gearriveerd begint de stoelendans om ze van de haven af te krijgen. Om dit vlekkeloos te doen laten verlopen moet men over zeer goede connecties beschikken, het gezegde het is niet wie je bent maar wie je kent, komt hier zeker om de hoek kijken.

Zijn de goederen ingeklaard dan moeten deze over het land gedistribueerd worden. In Suriname kent men geen distributie of overslag voorzieningen, het vervoer geschied dan ook door een scala aan chauffeurs die in loondienst of voor zich zelf werken. Het eind station van het product is de winkelier die de prijzen verdubbeld, de cirkel is rond en de Surinamer mag de hoge winst en de kosten betalen.

Er zullen drastische maatregelen moeten worden genomen wil men niet terugkeren naar de tijd dat de dozen met goederen met tienduizenden naar Suriname werden verscheept. Helaas worden de kosten van het levensonderhoud nog meer onder druk gezet, de een na de andere maatregel wordt over de Surinamer uitgestrooid. De prijzen voor de brandstoffen zijn, door het verhogen van de zogenaamde goverment take, recentelijk drastisch verhoogd, voor een liter ongelood moet nu aan de pomp1 euro worden betaald, diesel zal deze maand nogmaals verhoogd worden. Ten aanzien van de omliggende landen heeft men hier een nummer 1 plaats mee bereik en ten opzichte van landen als bijvoorbeeld Canada is Suriname nu ook duurder. Nu nog even wachten op de invoering van de aangekondigde wegenbelasting , Ai mama Sranang hoe duur moet het nog worden.

Terug naar Column

Het moest er toch een keer van komen de eerste column is dan ook een feit, na de praktische informatie op de site nu ook een onderdeel waarbij het dagelijkse leven in Suriname onder de loep wordt genomen. Het streven is om eenmaal per week een column te schrijven over het dagelijkse leven in Suriname, deze column zal ook geplaatst worden op de Hyves van info.

Februari 2011

07-02-2011  Ai mamma Sranang hoe duur moet het nog worden

09-02-2011 Reisadvies

17-02-2011 Het was me het weekje wel

Maart 2011

Regen en veiligheid

April 2011

Waar is Paars

Mei 2011

De stand van zaken

Juni 2011

Regen en beloftes

September 2009

De wereld op zijn kop

 

Adres	Anton Dragtenweg 7
Telefoon	+597 472387
Fax	+597 424811
E-mail	info@resinn.com
Website	http://www.resinn.com
Sterren
Kamers	39
Restaurant	Ja
Bar	Ja
Roomservice	Ja
Internet	Draadloos (gratis)
Kluis	Bij receptie
Minibar	Nee(koelkast op kamer)
Airco	Ja
Handdoeken	Ja
Zwembad	Ja
Sauna	Ja
Fitness	Ja
Tennis	Ja(Torarica hotel)
Casino	Ja(Torarica hotel)